ANKARA – Türkiye’de işçi ölümleri, AKP’nin iktidarda olduğu 24 yılı aşkın dönemde çalışma yaşamının en ağır sorunlarından biri haline geldi. İnşaatlardan madenlere, fabrikalardan tarım alanlarına kadar pek çok işkolunda işçiler; güvencesiz çalışma, taşeronlaştırma, denetimsizlik ve iş güvenliği önlemlerinin alınmaması nedeniyle yaşamını yitirdi.
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin yıllık raporları esas alınarak yapılan derlemelerde, 2002’den Kasım 2026’ya kadar en az 37 bin işçinin iş cinayetlerinde hayatını kaybettiği belirtiliyor. Bu sayı, bütün ölümlerin eksiksiz biçimde kayda geçirildiği resmî bir devlet istatistiği değil; İSİG Meclisi verileri ve yıllara ilişkin derlemeler üzerinden oluşturulan yaklaşık bir bilanço.
İSİG Meclisi verilerine göre yalnızca 2013-2025 yılları arasında en az 24 bin 860 işçi çalışırken yaşamını yitirdi. 2025 yılında kayda geçirilen işçi ölümü sayısı 2 bin 105 oldu. Bu, her gün ortalama altı işçinin çalışırken hayatını kaybettiği anlamına geliyor.
DİSK’in AKP’nin 20 yıllık iktidar dönemini ele alan raporunda da SGK verilerinin işçi ölümlerini eksik yansıttığına dikkat çekildi. Rapora göre 2012-2021 döneminde SGK kayıtlarında 13 bin 362 işçi ölümü bulunurken İSİG Meclisi aynı dönem için 17 bin 961 işçi ölümünü kaydetti. SGK verilerinin yalnızca sigortalı işçileri kapsaması, kayıt dışı çalışanların ve farklı çalışma biçimlerinin yarattığı görünmezliği büyütüyor.
Davutpaşa’da 21 işçi yaşamını yitirdi
31 Ocak 2008’de İstanbul Zeytinburnu Davutpaşa’da ruhsatsız bir maytap atölyesinde meydana gelen patlamada 21 işçi yaşamını yitirdi, 115 kişi yaralandı. Atölyenin bulunduğu binadaki üretim koşulları ve güvenlik önlemlerinin yetersizliği, işçilerin nasıl bir tehlike altında çalıştırıldığını ortaya koydu.
OSTİM’de iki patlama: 20 işçi öldü
Ankara OSTİM ve İvedik Organize Sanayi bölgelerinde 3 Şubat 2011’de meydana gelen iki ayrı patlamada 20 işçi yaşamını yitirdi. Sanayi bölgelerinde üretim baskısı, denetim eksikliği ve iş güvenliği önlemlerinin yetersizliği bir kez daha işçilerin yaşamına mal oldu.
Esenyurt’ta 11 işçi çadır yangınında öldü
11 Mart 2012’de İstanbul Esenyurt’ta Marmara Park AVM inşaatında işçilerin barınması için kullanılan çadırda çıkan yangında 11 işçi yaşamını yitirdi. İnşaat işçilerinin şantiye alanında sağlıksız ve güvensiz koşullarda barındırılması, iş cinayetinin en çarpıcı yönlerinden biri oldu.
Soma’da 301 madenci yaşamını yitirdi
13 Mayıs 2014’te Manisa Soma’da meydana gelen maden faciasında 301 işçi yaşamını yitirdi. Türkiye tarihinin en büyük işçi katliamlarından biri olan facia, madencilikte üretim baskısının, taşeron çalışma ilişkilerinin ve yetersiz iş güvenliği önlemlerinin sonuçlarını gözler önüne serdi.
Madencilerin çalışma koşulları, havalandırma ve denetim sorunları, üretimin işçi sağlığının önüne geçirilmesi tartışmaların merkezinde yer aldı. Soma, işçi ailelerinin ve emek örgütlerinin hafızasında büyük bir yıkımın adı olarak kaldı.
Torunlar inşaatında 10 işçi asansör faciasında öldü
6 Eylül 2014’te İstanbul Mecidiyeköy’deki Torun Center inşaatında asansörün düşmesi sonucu 10 işçi yaşamını yitirdi. Yüksek katlı inşaat projelerinde hız ve üretim baskısının iş güvenliği önlemlerinin önüne geçirilmesi, facianın ardından yeniden gündeme geldi.
Ermenek’te 18 madenci yer altında mahsur kaldı
28 Ekim 2014’te Karaman’ın Ermenek ilçesindeki kömür madenini su basması sonucu 18 işçi yaşamını yitirdi. Madencilerin cenazelerine 38 gün süren çalışmaların ardından ulaşılabildi.
Ermenek’te yaşananlar, madenlerdeki denetim eksikliklerini, üretim koşullarını ve işçilerin can güvenliğinin nasıl geri plana itildiğini bir kez daha ortaya koydu. Madenci ailelerinin günlerce süren bekleyişi, Türkiye’nin hafızasına kazındı.
Şirvan’da 16 işçi göçük altında kaldı
17 Kasım 2016’da Siirt’in Şirvan ilçesindeki bakır madeninde meydana gelen heyelanda 16 işçi yaşamını yitirdi. Açık ocak madeninde yaşanan facia, maden sahalarındaki güvenlik önlemleri ve üretim faaliyetlerinin denetimi konusundaki sorunları yeniden gündeme taşıdı.
Çorlu tren faciasında 25 kişi yaşamını yitirdi
8 Temmuz 2018’de Tekirdağ’ın Çorlu ilçesinde meydana gelen tren faciasında 25 kişi yaşamını yitirdi, 300’den fazla kişi yaralandı. Yaşamını yitirenler arasında demiryolu işçileri de bulunuyordu. Bakım, denetim ve altyapı sorunlarıyla gündeme gelen facia, kamu hizmetlerinde ve ulaşım alanında güvenliğin önemini ortaya koydu.
Hendek’te havai fişek fabrikasında 7 işçi öldü
3 Temmuz 2020’de Sakarya’nın Hendek ilçesindeki havai fişek fabrikasında meydana gelen patlamalarda yedi işçi yaşamını yitirdi, 127 kişi yaralandı. Fabrikadaki çalışma koşulları ve iş güvenliği uygulamaları, patlamanın ardından kamuoyunun gündemine geldi.
Amasra’da 43 madenci yaşamını yitirdi
14 Ekim 2022’de Türkiye Taşkömürü Kurumu Amasra Müessesesi’nde meydana gelen patlamada 43 işçi yaşamını yitirdi, dokuz işçi yaralandı. Grizu patlaması, madenlerdeki denetim, havalandırma ve iş güvenliği önlemlerinin yaşamsal önemini bir kez daha gösterdi.
Amasra’da yaşamını yitiren madencilerin aileleri, facianın ardından sorumluların hesap vermesi ve benzer ölümlerin önlenmesi için mücadele yürüttü.
Aliağa HABAŞ’ta 19 işçi yaşamını yitirdi
9 Kasım 2026’da İzmir Aliağa’daki HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda meydana gelen patlamada 19 işçi yaşamını yitirdi. Facia, iş güvenliği önlemleri, üretim koşulları ve sanayi tesislerindeki denetim sorunlarını yeniden gündeme getirdi.
HABAŞ’ta yaşanan patlamadan önce de aynı işyerinde farklı tarihlerde işçiler hayatını kaybetmişti. Ekim ve kasım aylarında yaşanan ölümlerin ardından gelen patlama, işçilerin güvenli çalışma koşullarına ilişkin uyarıların ve denetim taleplerinin önemini bir kez daha ortaya koydu.
Her yıl binlerce işçi çalışırken yaşamını yitiriyor
Büyük işçi katliamları kamuoyunun gündeminde geniş yer tutsa da iş cinayetleri yalnızca bu facialarla sınırlı değil. Her yıl binlerce işçi inşaatlarda, fabrikalarda, madenlerde, tarım alanlarında, taşımacılıkta ve hizmet sektöründe yaşamını yitiriyor.
İSİG Meclisi’nin yıllık raporlarında işçi ölümlerinin önemli bir bölümünün inşaat, tarım ve taşımacılık işkollarında yoğunlaştığı görülüyor. Güvencesiz ve kayıt dışı çalışma, uzun çalışma saatleri, düşük ücretler, sendikasızlaştırma ve taşeronlaştırma işçilerin yaşamını tehdit eden başlıca sorunlar arasında yer alıyor.
İş cinayetleri, üretimin ve kârın işçi sağlığının önüne konulduğu çalışma düzeninin ağır sonuçlarını ortaya koyuyor. Davutpaşa’dan Soma’ya, Ermenek’ten Amasra’ya ve HABAŞ’a uzanan işçi katliamları, işçilerin güvenli çalışma koşullarına erişemediği bir düzende yaşanan ölümlerin münferit olmadığını gösteriyor. İşçi örgütleri ve aileler ise yıllardır iş cinayetlerinin önlenmesi, etkin denetim ve işçilerin yaşam hakkının güvence altına alınması için mücadele ediyor.



































