İSTANBUL – İSİG Meclisi’nin raporuna göre, 2025-2026 eğitim öğretim yılında en az 95 çocuk çalışırken hayatını kaybetti. Ölümler bir önceki döneme göre yüzde 32 arttı. Ölümlerin yüzde 39’u tarımda meydana gelirken, yaşamını yitiren çocukların 28’i 5-14 yaş arasındaydı.
İSİG Meclisi, 1 Eylül 2025-31 Ağustos 2026 dönemini kapsayan çocuk işçiliği raporunu yayımladı. 2023-2024 döneminde 66, 2024-2025 döneminde 72 olan çocuk işçi ölüm sayısı, son dönemde 95’e yükseldi. Hayatını kaybeden 95 çocuğun 28’i 5-14, 67’si 15-17 yaş aralığındaydı. Ölen çocukların 14’ü kız, 81’i erkekti. 14’ü mülteci veya göçmen olup, bunların 11’i Suriyeli, 2’si Afganistanlı, 1’i Iraklıydı.
Antalya 9 ölümle ilk sırada yer alırken, Şanlıurfa’da 6, Mersin’de 5; Diyarbakır, Hatay, İstanbul, İzmir, Kahramanmaraş ve Kocaeli’nde 4’er çocuk işçi hayatını kaybetti.
Sektörel Dağılım
Tarımda 37, sanayide 27, inşaatta 18, hizmet sektöründe 13 çocuk çalışırken öldü. Tarım ölümlerinin yüzde 39’u oluşturduğu belirtildi. Bu oran bir önceki dönemde yüzde 28’di. 5-14 yaş grubundaki çocukların tamamının kayıt dışı çalıştığı, yüz binlerce çocuğun mevsimlik tarım, sokak, tekstil, gıda, kimya, metal atölyeleri ve inşaatlarda çalıştırıldığı ifade edildi.
MESEM ve Eğitim Politikaları
Raporda Mesleki Eğitim Merkezleri’ne (MESEM) özel yer verildi. MESEM öğrencilerinin haftada bir gün okula, dört gün işyerine gittiği, uygulamada çalışma sürelerinin haftada 5-6 güne ve günlük 10-12 saate çıktığı, haftalık 50-60 saate ulaşabildiği belirtildi. Asgari ücretin üçte biri ile yarısı arasında ücret ödendiği ve bunun İşsizlik Sigortası Fonundan karşılandığı kaydedildi. İSİG Meclisi, MESEM’i “devlet eliyle kitleselleştirilen bedavadan çocuk işçilik” olarak nitelendirdi.
Mesleki eğitimin ortaokul düzeyine indirilmesine yönelik düzenlemelerle işçileştirme yaşının 10-11’e düşürüldüğü değerlendirildi.
Talepler
İSİG Meclisi, çocuk işçiliğinin yasaklanmasını, MESEM’lerin kapatılmasını, eğitimin her kademede tamamen parasız olmasını, 4+4+4 sisteminden vazgeçilmesini, okullarda bir öğün ücretsiz yemek verilmesini ve yoksul çocukların ihtiyaçlarının devlet tarafından karşılanmasını talep etti. Raporda, çocuk işçiliğinin yoksulluk, güvencesizlik ve sermayenin ucuz işgücü ihtiyacı sonucu derinleştiği vurgulandı.
