İSTANBUL – Dün gece (17 Ocak 2026) geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitiren 1996 Süresiz Açlık Grevi direnişçisi Refik Ünal, yoldaşları, mücadele arkadaşları ve devrimci dostları tarafından bugün (18 Ocak 2026) sonsuzluğa uğurlandı. Cenaze töreni İkitelli Cemevi‘nde saat 15:30’da başladı, ardından Ayazağa Mezarlığı‘nda toprağa verildi.
Refik Ünal, 1996 Mayıs’ında başlayan ve F tipi hücre tipi cezaevlerine, tecrit ve tabutluk uygulamalarına karşı devrimci tutsakların başlattığı süresiz açlık grevi sürecinin onurlu direnişçilerinden biriydi. 69 gün süren eylemde bedenini siper eden Refik Ünal, Wernicke-Korsakoff hastalığı gibi kalıcı sağlık sorunlarıyla mücadele ederek ömrünün sonuna kadar Marksizm’e, komünizme ve devrimci iradeye bağlılığını korudu. “Safi irade” olarak anılan yaşamı, devletin saldırılarına karşı bedeniyle direnişin simgesi oldu.
Tören ve Anma Anları
Refik Ünal için İkitelli Cemevinde, bir tören düzenlendi. Saygı duruşuyla başlayan anmada, söz alan avukat Gülizar Tuncer, Ünal’ın işçi sınıfından gelen bir devrimci olduğunu, onun SAG direnişi duruşundan bahsetti, cüret ve iradesine dikkat çekti.
Alınteri adına söz alan Yunus Özgür, “Refik, ilk kaybedeceğimizi düşündüğümüz yoldaştı. Zayıf bedenine rağmen direndi, inat etti. O bize moral olmuştu” dedi. Özgür, Ünal’dan devraldıkları mirası şöyle aktardı: “Refik bize ne bırakmış olabilir yoldaşlar; muazzam bir irade, komünizmin özgürlük dünyasının yaratılabileceği inancından bir adım bile şüphe duymamak!”
İHD MYK üyesi Eren Keskin ise, “O bir devrimciydi ve öyle öldü. Biz onu öyle hatırlayacağız. O biat etmeyen biriydi” ifadelerini kullandı.
Dayanışma Ağı adına konuşan Ferit Barut, “Refik bir komünistti. Dayanışma Ağı için çok çabaladı, türlü desteği sundu” derken, Özgür Üniversite adına yapılan konuşmada, “O gerçekten parlak bir devrimciydi, bu sistemle bağlarını koparan ve ona göre yaşamaya çalışan biriydi. Özgür Üniversite adına selamlıyoruz, bize kattıklarını unutmayacağız” vurgusu yapıldı.
Yoldaşları tarafından düzenlenen törende, Refik Ünal’ın direniş dolu yaşamı ve mücadelesi anlatıldı. Cenaze töreninde yoğun katılım sağlandı; pankartlar, sloganlar ve devrimci marşlarla anıldı.
İkitelli Cemevinde yapılan anmanın ardından Refik Ünal, sloganlar ve marşlarla Ayazağa Mezarlığına defnedildi.
1996 Süresiz Açlık Grevi ve Direnişin Mirası
1996’da başlayan eylem, devletin cezaevlerindeki devrimci tutsaklara yönelik hücre tipi saldırılarına karşı kitlesel bir direniş olarak tarihe geçti. Süresiz açlık grevi, talepler kabul edilmezse ölüm orucuna dönüşme iradesiyle sürdürüldü. Refik Ünal gibi birçok direnişçi, bedenlerini siper ederek faşizme karşı onurlu bir mücadele verdi.
1996 direnişinin simge devrimcileri:
Anısı, devrim ve sosyalizm mücadelesinde yaşamaya devam edecek. Yoldaşlarına, ailesine ve tüm devrimcilere başsağlığı diliyoruz.
