İSTANBUL – NATO’nun Güneydoğu Bölgesel Planı çerçevesinde Adana’da kurulması planlanan çok uluslu kolordu karargâhı, Ortadoğu başta olmak üzere Kafkasya, Doğu Akdeniz ve Kuzey Afrika’dan kaynaklanabilecek “tehditlere” karşı ittifakın caydırıcılığını ve savunma kapasitesini artırmayı hedefliyor. Adana’daki 6. Kolordu Komutanlığı’nın bu yapı için görevlendirildiği, bir Türk generalin komutasında olacağı ancak çok uluslu bir yapıya dönüştürüleceği belirtildi. Çalışmaların 2028 yılına kadar tamamlanması öngörülüyor.
Bu karargâh, Polonya ve Romanya’daki benzer yapılar gibi bölgesel operasyonel rol üstlenecek. Emperyalist ittifakın güney kanadını güçlendirme hamlesi, bölgedeki halklara yönelik müdahale ve baskı kapasitesini doğrudan artırıyor.
İstanbul’da Deniz Unsur Komutanlığı
Milli Savunma Bakanlığı, 28 Mart’ta Ukrayna Gönüllüler Koalisyonu kapsamında İstanbul’un Anadolukavağı/Beykoz bölgesinde Deniz Unsur Komutanlığı’nın konuşlanacağını açıkladı. NATO’ya bağlı Çok Uluslu Kuvvet-Ukrayna Operasyonel Karargâhı komutanları tarafından ziyaret edilen komutanlığın, Ukrayna-Rusya savaşı sonrası Karadeniz güvenliği açısından kritik rol oynayacağı ifade edildi.
Bu gelişme, Boğazlar bölgesinde NATO varlığının kalıcı hale getirilmesi anlamına geliyor. Montrö Sözleşmesi’nin ruhuna aykırı olarak değerlendirilen adım, emperyalist güçlerin Karadeniz’i kontrol altına alma çabasının bir parçasıdır.
Emperyalist Stratejinin Genel Çerçevesi
NATO’nun Türkiye’de kurduğu bu yeni yapılar, ABD önderliğindeki emperyalist blokun bölgedeki egemenlik mücadelesini derinleştirdiğini ortaya koymaktadır. Adana karargâhı Ortadoğu ve Akdeniz’deki müdahaleleri, İstanbul’daki deniz komutanlığı ise Karadeniz’deki hegemonya arayışını güçlendirmektedir. Bu adımlar, T.C sermaye devletinin ülkenin egemenlik haklarını NATO’nun stratejik çıkarlarına daha fazla teslim etme sürecinin yeni halkalarıdır.
Emperyalist savaş makinesinin Türkiye topraklarını üs ve komuta merkezi haline getirmesi, bölge halklarının güvenliğini tehdit etmekte ve yeni çatışma alanları yaratmaktadır. Siyasi iktidarın işbirlikçiliğiyle desteklenen bu yayılmacılık, halkların anti-emperyalist direnişini zorunlu kılmaktadır. NATO’nun Türkiye stratejisi, emperyalizmin bölgedeki egemenliğini pekiştirme, kaynakları kontrol altına alarak semirme ve halkları baskı altına alma amacını bir kez daha tescillemiştir.
