BARTIN – Bartın’ın Amasra ilçesinde Türkiye Taşkömürü Kurumuna (TTK) bağlı maden ocağında 14 Ekim 2022’de meydana gelen grizu patlamasında 43 işçi hayatını kaybetti, 9 işçi yaralandı. Dört yıl önce yaşanan facia, madencilikte işçi sağlığı ve iş güvenliği önlemlerini, kamu işletmelerinin yönetimini ve iş cinayetlerinde sorumluların hesap vermesi meselesini yeniden gündeme getirdi.
Aradan geçen dört yıla rağmen madenci ailelerinin adalet ve tazminat talepleri sürüyor. Aileler, facianın ardından verilen sözlerin tutulmadığını, ceza yargılamasının sorumlulukları bütünlüklü biçimde ortaya çıkarmadığını ve ekonomik mağduriyetlerinin giderilmediğini belirtiyor.
Ceza davasında verilen karar ailelerin tepkisini çekti
Amasra maden katliamına ilişkin ana ceza davasında 24 Mart 2025’te karar açıklandı. Mahkeme, 20 sanığa hapis cezası verirken 3 sanık hakkında beraat kararı verdi. Ancak savcılığın bazı sanıklar için talep ettiği olası kast suçlaması yerine bilinçli taksir kapsamında cezalar verilmesi, yaşamını yitiren işçilerin yakınlarının tepkisine neden oldu. Aileler, verilen cezaların facianın ağırlığını ve sorumluların konumunu karşılamadığını savundu.
Mart 2026’da istinaf mahkemesi, ana davada verilen hapis cezalarını büyük ölçüde onadı ve tutuklu sanıkların tutukluluklarının devamına karar verdi. Buna karşın kamu görevlilerinin sorumluluğuna ilişkin yargı süreci ayrı bir başlık olarak gündemde kalmayı sürdürdü. TTK yöneticilerinin yargılandığı davada gözler 6 Kasım’da açıklanması beklenen karara çevrildi.
Aileler dört yıldır tazminat bekliyor
Madenci yakınlarının mücadelesi ceza davasıyla sınırlı değil. Aileler, kaybettikleri yakınlarının ardından yaşadıkları ekonomik sorunların giderilmediğini ve tazminat davalarının sonuçlandırılmadığını belirtiyor.
Emek Partisi (EMEP) Gaziantep Milletvekili Sevda Karaca, haziran ayında konuyu Türkiye Büyük Millet Meclisi gündemine taşıyarak Adalet Bakanlığına soru önergesi verdi. Karaca, tazminat davalarının yıllardır sonuçlandırılmadığına ve ailelerin hak kayıplarının büyüdüğüne dikkat çekti.
Karaca’nın açıklamasına göre, TTK’nın zorunlu ferdi kaza sigortasını uygulamaması da ailelerin yaşadığı mağduriyetlerden biri. Ailelerin alacakları tazminatlara ulaşamaması ve enflasyon nedeniyle oluşan kayıplar, adalet arayışının ekonomik boyutunu da ağırlaştırıyor. <Cite refs={[“turn921568search0″,”turn921568search3”]}/>
TMMOB: “Unutmak yok”
Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB), facianın dördüncü yılında yaptığı açıklamada Amasra’da yaşananları “göz göre göre gelen bir iş cinayeti” olarak nitelendirdi. Birlik, kamu madenciliğinin yıllardır uygulanan neoliberal politikalarla zayıflatılmasına, gerekli yatırımların yapılmamasına ve bilimsel-teknik gerekliliklerle iş güvenliği önlemlerinin göz ardı edilmesine dikkat çekti.
Amasra faciası, üretim süreçlerinde işçi sağlığı ve güvenliği yerine maliyet ve verimlilik hedeflerinin öne çıkarılmasının sonuçlarına ilişkin tartışmaları da gündemde tutuyor. Emek örgütleri, iş cinayetlerinin önlenmesi için denetimlerin etkin yürütülmesi, gerekli önlemlerin eksiksiz uygulanması ve sorumluların hesap vermesi gerektiğini vurguluyor.
“Adalet beklerken cinayetler sürüyor”
Amasra’da yaşamını yitiren 43 madencinin aileleri, dört yıldır hem ceza yargılamasının sonuçları hem de tazminat hakları için mücadele ediyor. Ailelerin talepleri, yalnızca geçmişte yaşanan facianın hesabının sorulmasını değil, benzer ölümlerin önlenmesi için gerekli koşulların oluşturulmasını da kapsıyor.
Amasra’nın dördüncü yılında temel soru hâlâ yanıt bekliyor: Madencilerin ölümüne yol açan ihmallerin ve kararların bütün sorumluları ortaya çıkarılacak mı? Aileler adalet ve tazminat beklerken, işçi sağlığı ve güvenliği önlemlerinin uygulanması ve iş cinayetlerinin önlenmesi talebi de güncelliğini koruyor.
