İSTANBUL – Türkiye’de çocuk işçiliği ve buna bağlı ölümler, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi’nin açıkladığı veriler korkunç tabloyu ortaya koydu.
İSİG Meclisi’nin 2025 yılına ilişkin raporuna göre, geçtiğimiz yıl en az 94 çocuk işçi çalışırken hayatını kaybetti. Bu rakam, İSİG Meclisi’nin bugüne kadar kaydettiği en yüksek yıllık çocuk işçi ölümü olarak tarihe geçti.
Rapora göre, son 13 yılda (2013-2025 arası) çalışırken yaşamını yitiren çocuk işçi sayısı 836‘ya ulaştı. Bu ölümlerin büyük bölümü resmi kayıtlarda görünmez kılınırken, İSİG Meclisi verileri ulusal ve yerel basın, aileler ile tanık beyanlarına dayanıyor.
Çocuk İşçi Ölümlerinin Dağılımı
- Cinsiyet: 81 erkek, 13 kız çocuk.
- Yaş grubu: 26’sı 14 yaş ve altı, 68’i 15-17 yaş arası.
- Göçmen çocuklar: 4 Suriyeli, 1 Afganistanlı (toplam 5 göçmen çocuk).
- İş kolları:
- Tarım: 31 çocuk
- Sanayi: 27 çocuk
- Hizmet: 20 çocuk
- İnşaat: 16 çocuk
Özellikle sanayi kentlerinde (Kocaeli, İzmir gibi) ve Mesleki Eğitim Merkezleri (MESEM) kapsamında çalışan çocuklarda ölümlerin arttığı vurgulanıyor. Raporda, çocuk işçiliğinin kırlardan kentlere kaydığı, MESEM uygulamalarının bu artışta önemli rol oynadığı belirtiliyor. 2024’te 71 olan çocuk işçi ölümü sayısı, 2025’te 94’e yükseldi.
Genel İş Cinayetleri Tablosu
İSİG Meclisi’nin aynı raporda verdiği genel verilere göre 2025 yılında Türkiye’de en az 2 bin 105 işçi çalışırken hayatını kaybetti. Bu, pandemi sonrası dönemin en yüksek rakamı olarak kaydedildi ve her gün ortalama 6 işçinin iş cinayetlerinde öldüğü anlamına geliyor.
Sendikalar ve işçi örgütleri, bu ölümleri “iş kazası” değil, “iş cinayeti” olarak tanımlıyor. Denetimsiz çalışma, güvencesizlik, yoksulluk nedeniyle çocukların okuldan koparılması ve tehlikeli işlere yönlendirilmesi temel nedenler arasında gösteriliyor. İSİG Meclisi, resmi istatistiklerin (yılda 13-14 çocuk ölümü) gerçeği yansıtmadığını, gerçek sayının çok daha yüksek olduğunu vurguluyor.
Çocuk işçiliğinin önlenmesi, etkili denetim mekanizmaları ve eğitim politikalarının gözden geçirilmesi çağrıları artarken, devrimci kurumlar, sendikalar ve demokratik toplum örgütleri “çocuklar çalışmak için değil, okumak ve oynamak için var” mesajını yineliyor.
İSİG Meclisi raporu, Türkiye’de çocuk hakları ve iş güvenliği politikalarının acilen yeniden ele alınması gerektiğini bir kez daha gözler önüne seriyor.
